Atatürk Dönemi Türk dış politikasının temel ilkelerinden biri olan "Yurtta sulh, cihanda sulh" ilkesi, Türkiye'nin uluslararası ilişkilerde barışçıl bir tutum sergilemesini ve bölgesel istikrara katkıda bulunmasını sağlamıştır.
Bu ilke doğrultusunda Türkiye'nin dış politikada öncelikli hedefi aşağıdakilerden hangisi olmuştur?
A) Yayılmacı ve fetihçi bir politika izlemek
B) Komşu ülkelerin iç işlerine karışmak
C) Uluslararası sorunları barışçıl yollarla çözmek
D) Askeri ittifaklarla sınırlarını genişletmek
