Osmanlı Devleti'nde 19. yüzyılda uygulanan denge politikası, devletin siyasi varlığını sürdürmek amacıyla Avrupalı büyük devletler arasındaki çıkar çatışmalarından yararlanma stratejisine dayanır. Ancak bu stratejinin uygulanmasını zorlaştıran ve Osmanlı siyasi varlığını tehdit eden birçok iç ve dış etken bulunmaktaydı.
Aşağıdakilerden hangisi, Osmanlı Devleti'nin 19. yüzyıldaki siyasi varlığına yönelik tehditlerden biri değildir?
A) Avrupalı devletlerin Osmanlı iç işlerine karışması
B) Sanayi İnkılabı'nın etkisiyle Osmanlı ekonomisinin dışa bağımlı hale gelmesi
C) Milliyetçilik akımının etkisiyle azınlık isyanlarının yaygınlaşması
D) Osmanlı ordusunun modernleşme çabalarının başarıya ulaşması
E) Kapitülasyonların yaygınlaşarak ekonomik ayrıcalıkların artması
