Merhaba sevgili öğrenciler!
Bu soruda, verilen cümlede hangi söz sanatının kullanıldığını bulmamız isteniyor. Hadi cümleyi ve seçenekleri tek tek inceleyelim:
- Cümle: "Ateşten bir otomobil geçti yanımdan"
- Bu cümleyi okuduğumuzda, gerçek hayatta bir otomobilin tamamen ateşten yapılmış olmasının mümkün olmadığını hemen anlarız. Otomobilin çok hızlı, belki de çok parlak veya çok sıcak bir şekilde geçtiğini anlatmak için abartılı bir ifade kullanılmıştır.
Şimdi seçeneklerdeki söz sanatlarını hatırlayalım ve cümlemizle karşılaştıralım:
- A) Tezat (Karşıtlık): Birbirine zıt iki kavramın veya durumun bir arada kullanılmasıdır. Örneğin, "Gülmek ve ağlamak bir arada." cümlesinde tezat vardır. Bizim cümlemizde zıt bir durum yok.
- B) Mübalağa (Abartma): Bir durumu, olayı veya özelliği olduğundan çok daha büyük, çok daha küçük, çok daha güzel veya çok daha çirkin göstererek anlatma sanatıdır. Amacı, anlatımı güçlendirmek ve dikkat çekmektir. "Ateşten bir otomobil" ifadesi, otomobilin hızını veya etkisini olağanüstü bir şekilde abartmaktadır. Gerçekte ateşten bir araba olamayacağı için bu kesinlikle bir abartmadır.
- C) Teşhis (Kişileştirme): İnsan dışındaki canlı veya cansız varlıklara insana ait özellikler verme sanatıdır. Örneğin, "Rüzgar fısıldıyordu." cümlesinde rüzgar kişileştirilmiştir. Bizim cümlemizde otomobile insana ait bir özellik verilmemiştir.
- D) Tecahül-i arif (Bilmezden Gelme): Bilinen bir şeyi, daha etkili kılmak için bilmezlikten gelme sanatıdır. Örneğin, "Şu güzellik nedir ki?" cümlesinde güzelliğin ne olduğu bilinmesine rağmen bilmezden gelinir. Bizim cümlemizde bilinen bir şey bilmezden gelinmiyor.
Yukarıdaki açıklamalara baktığımızda, "Ateşten bir otomobil geçti yanımdan" ifadesinin, otomobilin hızını veya etkisini olağanüstü bir şekilde abartarak anlattığını görüyoruz. Bu da doğrudan mübalağa sanatının tanımına uymaktadır.
Cevap B seçeneğidir.
