11. yüzyılda yazılan ve Türk edebiyatının ilk siyasetnamesi olarak kabul edilen bir eser, dönemin hükümdarına öğütler vermek, devlet yönetimi ve toplum düzeni hakkında bilgiler sunmak amacıyla kaleme alınmıştır. Bu eser, her beytinin kendi içinde kafiyeli olması (aa, bb, cc...) özelliğiyle dikkat çeker ve didaktik niteliğiyle öne çıkar. Eserin bu yapısı, uzun ve kapsamlı konuların işlenmesine imkan tanımıştır.
Yukarıda bahsedilen eser ve temsil ettiği nazım şekli göz önüne alındığında, bu nazım şeklinin Divan edebiyatındaki genel kullanım amacı hakkında aşağıdaki çıkarımlardan hangisi yanlıştır?
A) Uzun soluklu hikayeler ve destanlar anlatmak için elverişlidir.