Tanzimat Edebiyatı 2. Dönem özellikleri

Tanzimat Edebiyatı'nın 2. Döneminde, "eski-yeni" tartışması önemli bir yer tutar. Recaizade Mahmut Ekrem'in Zemzeme önsözü ve Muallim Naci'nin Demdemesi bu tartışmanın merkezindedir. Aşağıdaki ifadelerden hangisi bu tartışmada Muallim Naci'nin temel savunusu olamaz?

• A) Divan edebiyatı geleneğine ve aruz ölçüsüne bağlılık
• B) Edebiyatta yeni konuların işlenmesine karşı çıkma
• C) Edebiyatın toplumsal fayda gözetmesi gerektiği
• D) Eski sözcük ve tamlamaların kullanımının sürdürülmesi
• E) Şiirin kulak için değil, göz için yazılabileceği

💡 Bu soru, Tanzimat 2. Dönemindeki en ünlü edebi kavgalardan birini anlamamızı istiyor. Recaizade Mahmut Ekrem (Yeniler) ve Muallim Naci (Eskiler) karşı karşıyadır.

• ➡️ Recaizade Mahmut Ekrem (Yenici): "Sanat, sanat içindir." "Güzel olan her şey şiirin konusu olabilir." "Kafiye göz için değil, kulak içindir."
➡️ Muallim Naci (Eskici): Divan edebiyatı geleneğini savunur. Aruz ölçüsünü ve eski dilin güzelliklerini korumak ister. Edebiyatta yenilikçi konulara sıcak bakmaz. Ancak, "edebiyatın toplumsal faydası" daha çok 1. Dönem Tanzimatçıların savunduğu bir fikirdir. Muallim Naci, "sanat için sanat" anlayışına daha yakındır, yani estetik kaygı ön plandadır.