Merhaba sevgili öğrenciler, bu soruyu birlikte adım adım inceleyelim ve doğru cevabı bulalım:
Sorumuz, Osmanlı Türkçesi dönemindeki yazı dilinin özelliklerini sorguluyor. Bu dönemde Arapça ve Farsçanın etkileri oldukça yoğundu. Şimdi seçenekleri değerlendirelim:
- A) Öztürkçe: Öztürkçe, 20. yüzyılda Türk Dil Kurumu'nun başlattığı bir akımdır. Amaç, Türkçeyi yabancı kelimelerden arındırarak daha "saf" bir hale getirmektir. Osmanlı dönemindeki yazı diliyle tam tersi bir yaklaşımı temsil eder.
- B) Halk Türkçesi: Halk Türkçesi, günlük konuşma dilidir. Yazı dilinden farklı olarak, daha sade ve anlaşılırdır. Sorumuzdaki tanım, halkın konuştuğu dili değil, daha resmi ve edebi bir yazı dilini ifade ediyor.
- C) Fasih Türkçe: Fasih kelimesi, Arapça kökenli olup "düzgün, açık, kusursuz" anlamına gelir. Osmanlı döneminde Arapça ve Farsça kelimelerin yoğun olarak kullanıldığı, dilbilgisi kurallarının titizlikle uygulandığı, edebi ve resmi yazı diline "Fasih Türkçe" denirdi. İşte aradığımız cevap bu!
- D) Yalın Türkçe: Yalın Türkçe, günümüzde tercih edilen, sade ve anlaşılır bir dil kullanma anlayışıdır. Osmanlı dönemindeki karmaşık ve süslü yazı dilinden oldukça farklıdır.
Gördüğümüz gibi, sorudaki tanım en çok "Fasih Türkçe" seçeneğiyle örtüşüyor. Bu nedenle cevap C seçeneğidir.
