Sevgili öğrenciler, bu soru Türk edebiyatının önemli kollarından biri olan halk edebiyatı geleneğini anlamamızı istiyor. Özellikle Aşık tarzı halk edebiyatı, kendine özgü şairleri ve icra biçimleriyle öne çıkar.
- Aşık tarzı halk edebiyatı, genellikle saz eşliğinde doğaçlama veya ezberden şiir söyleyen, gezginci ozanların oluşturduğu bir gelenektir. Bu şairler, aşk, doğa, kahramanlık, toplumsal eleştiri gibi konularda eserler verirler.
- Şimdi seçeneklere tek tek bakalım:
- A) Divan şairi: Divan şairleri, yüksek zümreye hitap eden, Arapça ve Farsça kelimelerle yüklü, belirli kalıplara (aruz ölçüsü) bağlı Divan edebiyatı geleneğinin temsilcileridir. Aşık tarzı halk edebiyatından farklı bir koldur.
- B) Aşık: İşte doğru cevabımız! Aşık tarzı halk edebiyatında şiir söyleyen, saz çalan ve halkın duygularına tercüman olan kişilere "Aşık" denir. Karacaoğlan, Dadaloğlu, Aşık Veysel gibi isimler bu geleneğin en önemli temsilcileridir.
- C) Meddah: Meddah, tek kişilik gösteri yapan, taklitler ve canlandırmalarla hikaye anlatan bir halk sanatçısıdır. Şiir söylemekten ziyade hikaye anlatıcılığı ön plandadır.
- D) Mutasavvıf: Mutasavvıf, tasavvuf felsefesini benimsemiş, mistik düşünceye sahip kişidir. Yunus Emre gibi mutasavvıf şairler olsa da, "aşık tarzı halk edebiyatında şairlere ne ad verilir" sorusunun genel ve doğrudan cevabı "aşık"tır. Mutasavvıflık bir felsefe, aşık ise bir edebi geleneğin icracısıdır.
Gördüğümüz gibi, saz eşliğinde şiirler söyleyen ve halkın içinden çıkan bu şairlere verilen özel isim Aşık'tır.
Cevap B seçeneğidir.