Merhaba sevgili öğrenciler!
Şimdi bu cümlede hangi söz sanatının kullanıldığını adım adım inceleyelim:
- Öncelikle cümleyi dikkatlice okuyalım: “Güneş, bugün bize gülümsüyordu adeta.”
- Cümledeki ana eyleme odaklanalım: "gülümsemek". Gülümsemek, insanlara ait bir özelliktir, bir duygu ifadesidir.
- Peki, cümlede kim gülümsüyor? "Güneş" gülümsüyor.
- Güneş, canlı bir varlık olmasına rağmen, insanlar gibi gülümseme yeteneğine sahip değildir.
- İşte burada söz sanatı devreye giriyor! İnsan dışındaki varlıklara (bu cümlede Güneş'e) insana ait özelliklerin (gülümseme) verilmesine kişileştirme denir.
- Kişileştirme, cansız varlıkları veya hayvanları insan gibi düşündürme, konuşturma veya onlara insanlara özgü davranışlar yükleme sanatıdır.
- Şimdi seçeneklere bakalım:
- A) Benzetme: Bir şeyi başka bir şeye benzetmek demektir. Bu cümlede bir benzetme yapılmamıştır. Örneğin, "Güneş, altın bir tepsi gibi parlıyordu" olsaydı benzetme olurdu.
- B) Abartma: Bir şeyi olduğundan çok daha büyük veya küçük göstermektir. Bu cümlede bir abartma yoktur. Örneğin, "Güneşin sıcaklığından eriyip bittik" olsaydı abartma olurdu.
- C) Kişileştirme: İnsan dışındaki varlıklara insana ait özellikler vermektir. Güneş'e "gülümseme" özelliği verildiği için bu seçeneğimiz doğrudur.
- D) Tezat: Zıt kavramları bir arada kullanmaktır. Bu cümlede zıt anlamlı kelimeler veya kavramlar bir arada kullanılmamıştır. Örneğin, "Gündüzler uzun, geceler kısaydı" olsaydı tezat olurdu.
Bu durumda, Güneş'e insana özgü bir davranış olan "gülümseme" özelliği yüklendiği için kullanılan söz sanatı kişileştirmedir.
Cevap C seçeneğidir.
