1980 sonrası Türk edebiyatı romanlarında, anlatıcı ve bakış açısı kullanımı konusunda belirgin bir çeşitlenme gözlenir. Geleneksel "tanrısal anlatıcı" yerine, farklı ve çoğu zaman karmaşık anlatım teknikleri tercih edilmiştir.
Aşağıdaki anlatıcı ve bakış açısı işlevlerinden hangisi, bu dönem romanlarının genel eğilimiyle çelişir?
A) Anlatıcının metne yazar kimliğiyle müdahale ederek okuru yönlendirmesi.
B) Çoklu bakış açılarının kullanılarak olayın farklı perspektiflerden sunulması.
C) Bilinç akışı ve iç monolog gibi tekniklerle karakterlerin iç dünyasının derinlemesine aktarılması.
D) Güvenilmez anlatıcı (unreliable narrator) kullanılarak gerçekliğin sorgulanması.
E) Üstkurmaca (metafiction) ile romanın kendi yazılma sürecine gönderme yapılması.
