$1980$ sonrası Türk edebiyatında roman, anlatıcı ve bakış açısı konusunda önemli yenilikler ve çeşitlilikler sunar. Bu dönemde, klasik "her şeyi bilen tanrısal anlatıcı" yerine, çok sesli, çok katmanlı, hatta güvenilmez anlatıcılar sıkça kullanılır.
Aşağıdaki anlatıcı ve bakış açısı kullanımlarından hangisi, $1980$ sonrası Türk romanında yaygın olarak görülen bir özellik değildir?
A) Birden fazla karakterin bakış açısından olayların anlatılması.
B) Anlatıcının kendi varlığını sorguladığı, okurla iletişim kurduğu üstkurmaca tekniği.
C) Olayların kronolojik sıraya göre, tek bir tanrısal anlatıcı tarafından aktarılması.
D) Karakterin iç dünyasını ve bilinç akışını yansıtan iç monolog ve bilinç akışı teknikleri.
E) Anlatıcının olaylara tarafsız kalmayıp, kendi yorumlarını ve öznelliğini katması.
