Atatürk Dönemi Türk dış politikasının temel ilkelerinden biri olan "Yurtta sulh, cihanda sulh" prensibi, Türkiye'nin uluslararası ilişkilerinde barışçıl ve dengeci bir yaklaşım sergilemesine zemin hazırlamıştır. Bu doğrultuda, komşu ülkelerle iyi ilişkiler kurmaya özen gösterilmiştir.
Aşağıdakilerden hangisi, Atatürk Dönemi Türk dış politikasında, Türkiye'nin uluslararası barışı koruma ve bölgesel işbirliğini geliştirme çabalarına örnek olarak gösterilemez?
A) Milletler Cemiyeti'ne üye olunması
B) Balkan Antantı'nın imzalanması
C) Sadabat Paktı'nın imzalanması
D) Lozan Barış Antlaşması'nın imzalanması
E) Hatay'ın anavatana katılması için diplomatik mücadele verilmesi
