Atatürk Dönemi Türk dış politikası, "Yurtta sulh, cihanda sulh" ilkesi doğrultusunda barışçıl ve bağımsızlıkçı bir karakter taşımıştır. Bu dönemde, Türkiye’nin ulusal çıkarlarını korumak ve bölgesel güvenliği sağlamak amacıyla önemli diplomatik adımlar atılmıştır.
Aşağıdakilerden hangisi, Atatürk Dönemi Türk dış politikasında $1930$’lu yıllarda Türkiye’nin uluslararası alanda etkinliğini artıran gelişmelerden biri değildir?
A) Balkan Antantı’nın imzalanması
B) Sadabat Paktı’nın imzalanması
C) Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin imzalanması
D) Hatay’ın Anavatan’a katılması
E) Milletler Cemiyeti’ne üye olunması