18. yüzyıl-19. yüzyıl felsefesi, din eleştirisi ve sekülerleşme eğilimlerinin güçlendiği bir dönemdir. Özellikle Aydınlanma düşünürleri, dinî dogmaları ve kurumları akıl süzgecinden geçirmiş, hurafelerden arınmış bir toplum yapısı hedeflemişlerdir. Bu durum, siyaset, hukuk, eğitim gibi alanların dinî etkiden bağımsızlaşması sürecini hızlandırmıştır.
Bu dönemin din eleştirisi ve sekülerleşme konusundaki karakteristik özelliği aşağıdakilerden hangisidir?
A) Dinî kurumların toplumsal hayattaki mutlak otoritesinin pekiştirilmesi.
B) Felsefenin tamamen dinî dogmaların savunuculuğunu üstlenmesi.
C) Dinî inançların tamamen reddedilerek ateizmin tek geçerli görüş olarak kabul edilmesi.
D) Akıl ve bilim temelinde dinî inançların sorgulanması ve dinin kamusal alandan çekilmesi eğilimi.
E) Dinî hoşgörünün ortadan kalkması ve farklı inançlara yönelik baskının artması.
