(Sahne: Bir kafe. Genç bir yazar, EMRE, elinde defteriyle oturmuş, bir şeyler karalamaktadır. Yanına yaşlı, deneyimli bir eleştirmen, ORHAN, gelir.)
ORHAN: Genç adam, yine neyin peşindesin? Kelimelerle boğuşmak kolay iş değildir. Hele ki bu devirde, herkesin bir şeyler söylediği, ama az kişinin gerçekten dinlediği bir devirde.
EMRE: Sadece yazmak istiyorum Orhan Bey. İçimdeki sesi, bu şehrin gürültüsünde kaybolmadan kağıda dökmek. Belki bir gün, birileri okur, anlar...
ORHAN: Anlamak mı? İnsanlar artık anlamak için okumuyor, sadece görmek için bakıyor. Hızlı tüketim çağındayız. Eserin değeri, kaç tık aldığıyla ölçülüyor. Senin o derinlemesine cümlelerin, kimin umurunda?
EMRE: Ama sanat... Sanat zamana meydan okumalı değil mi? Geçici heveslere değil, kalıcı değerlere hizmet etmeli.
Bu diyalogdan hareketle, Orhan'ın bakış açısı için aşağıdakilerden hangisi söylenebilir?
A) Edebiyatın günümüzdeki popülaritesinden memnundur.
B) Sanatın evrenselliğine ve kalıcılığına inanmaktadır.
C) Eserlerin değerinin okuyucu sayısı ile ölçülmesi gerektiğini savunur.
D) Günümüz sanat ortamının sığlaştığını ve yüzeyselleştiğini düşünmektedir.
E) Genç yazarları yazmaya teşvik etmeyi amaçlamaktadır.
