Albert Camus, absürd felsefesinin önemli temsilcilerindendir. Ona göre, insan evrende bir anlam arayışındadır, ancak evren bu anlama kayıtsızdır. Bu durum, insan ile evren arasındaki uyumsuzluktan doğan "absürd" duygusuna yol açar. Camus, bu absürd durum karşısında intihar etmeyi reddeder ve isyanı, yani anlamsızlığa rağmen yaşamı ve değerleri yaratmayı önerir.
Camus'nün bu görüşleri, 20. yüzyıl felsefesindeki "absürd" kavramını nasıl bir perspektifle ele aldığını göstermektedir?
A) Absürdü, insanın bilimsel bilgi eksikliğinden kaynaklanan geçici bir durum olarak görür.
B) Absürdü, yaşamın anlamsızlığını kabullenerek pasif bir teslimiyete yol açan bir gerçeklik olarak algılar.
C) Absürdü, insanın varoluşsal arayışları ile evrenin kayıtsızlığı arasındaki çatışma olarak tanımlar ve buna karşı isyanı önerir.
D) Absürdü, dinsel inançlarla aşılabilecek bir yanılgı olarak değerlendirir.
E) Absürdü, toplumsal baskıların bir sonucu olarak ortaya çıkan psikolojik bir bozukluk olarak açıklar.
