Albert Camus, "Sisifos Söyleni" adlı denemesinde, insanın anlam arayışıyla evrenin kayıtsızlığı arasındaki çelişkiyi "absürt" olarak tanımlar. İnsan, evrende bir anlam, bir düzen ve bir amaç arar; ancak evren bu arayışa bir cevap vermez, sessiz kalır. Bu durum, insanı absürtle yüz yüze getirir. Camus'ya göre, bu absürdü kabul etmek ve ona rağmen yaşama tutunmak bir isyan biçimidir.
Camus'nun absürt kavramına ilişkin bu düşünceleri felsefi açıdan değerlendirildiğinde, aşağıdaki çıkarımlardan hangisi yanlış olur?
A) İnsan, evrende doğuştan gelen bir anlam veya amaç bulamaz.
B) Absürt, insanın anlam arayışı ile evrenin anlamsızlığı arasındaki uyumsuzluktur.
C) Absürdü kabul etmek, yaşamdan vazgeçmek yerine ona karşı bir meydan okumadır.
D) İnsan, absürtle yüzleşerek kendi değerlerini ve anlamını yaratma sorumluluğunu üstlenir.
E) Evren, insanın anlam arayışına rasyonel bir cevap sunarak bu çelişkiyi ortadan kaldırır.
