Peygamberimiz, fakirlerle oturup kalkmaktan çekinmez, onların dertlerini dinler ve ihtiyaçlarını gidermeye çalışırdı.
Bu davranışı O'nun hangi yönünü gösterir?
A) Tefekkür
B) Tevazu
C) Tedbir
D) Ticaret
Sevgili öğrenciler, bu soruda Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) fakirlerle olan ilişkisi ve bu ilişkinin O'nun hangi özelliğini yansıttığı sorulmaktadır. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:
- A) Tefekkür: Tefekkür, derin düşünme, evren ve yaratılış üzerine kafa yorma anlamına gelir. Peygamberimizin fakirlerle oturup kalkması, onların dertlerini dinlemesi bir düşünme eylemi değil, bir davranış biçimidir. Bu nedenle tefekkür bu davranışın doğrudan bir göstergesi değildir.
- B) Tevazu: Tevazu, alçakgönüllülük demektir. Kendini başkalarından üstün görmemek, kibirden uzak durmak ve herkese eşit davranmaktır. Peygamberimizin fakirlerle oturup kalkmaktan çekinmemesi, onların dertlerini dinlemesi ve ihtiyaçlarını gidermeye çalışması, O'nun makamına, konumuna rağmen kendini hiç kimsenin üzerinde görmediğini, herkese karşı alçakgönüllü davrandığını gösterir. Bu davranış, tevazunun en güzel örneklerinden biridir.
- C) Tedbir: Tedbir, önlem almak, dikkatli olmak, geleceği düşünerek hareket etmek anlamına gelir. Peygamberimizin fakirlerle olan bu insani ilişkisi, bir önlem alma veya tedbir alma davranışı değildir.
- D) Ticaret: Ticaret, alım satım işleri, alışveriş anlamına gelir. Peygamberimizin fakirlerle olan bu ilişkisi, ticari bir faaliyetle kesinlikle ilgili değildir.
Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) fakirlerle olan bu samimi ve eşitlikçi yaklaşımı, O'nun tüm insanlara karşı gösterdiği alçakgönüllülüğün ve tevazunun bir yansımasıdır. Bu davranış, O'nun ne kadar yüce gönüllü ve mütevazı bir lider olduğunu açıkça ortaya koyar.
Cevap B seçeneğidir.
