Freud'un psikanalitik kuramında, savunma mekanizmaları hangi zihinsel yapı tarafından kullanılır?
A) Ego B) İd C) Süperego D) Bilinç
Sigmund Freud'un psikanalitik kuramında, insan zihni üç temel yapıdan oluşur: İd (Id), Ego ve Süperego (Superego). Bu yapılar, kişiliğin farklı yönlerini ve işlevlerini temsil eder.
İd (Id): Kişiliğin en ilkel ve doğuştan gelen kısmıdır. Tamamen bilinçdışıdır ve haz ilkesine göre çalışır. Temel biyolojik dürtüleri (açlık, susuzluk, cinsellik, saldırganlık) içerir ve anında tatmin edilmelerini ister.
Süperego (Superego): Kişiliğin ahlaki ve etik yönünü temsil eder. Toplumdan, ebeveynlerden ve çevreden öğrenilen değerleri, kuralları ve vicdanı içerir. Mükemmeliyetçilik peşindedir ve İd'in dürtülerini bastırmaya çalışır.
Ego: Kişiliğin gerçeklikle temas eden kısmıdır. Gerçeklik ilkesine göre çalışır ve İd'in ilkel dürtüleri ile Süperego'nun katı ahlaki kuralları arasında bir denge kurmaya çalışır. Ego, dış dünyanın taleplerini de göz önünde bulundurarak İd'in isteklerini uygun yollarla tatmin etmeye çalışır.
Ego, İd'den gelen kabul edilemez dürtüler, Süperego'dan gelen suçluluk ve utanç duyguları veya dış gerçekliğin tehditleri karşısında yoğun bir anksiyete (kaygı) yaşayabilir. Bu anksiyeteyi azaltmak ve zihinsel dengeyi korumak için Ego, bilinçdışı stratejiler olan savunma mekanizmalarını kullanır.
Savunma mekanizmaları (bastırma, yansıtma, rasyonalizasyon, yüceltme vb.), Ego'nun içsel ve dışsal çatışmaları yönetmek, benliği korumak ve kaygıyı azaltmak için başvurduğu araçlardır.
