19. yüzyılda Osmanlı Devleti, Avrupa'nın "Hasta Adamı" olarak nitelendirilmiş ve toprakları üzerindeki emeller, büyük devletler arasında "Şark Meselesi" adı altında tartışılmıştır. Bu durum, Osmanlı'nın dış politikasında denge stratejisini benimsemesine neden olmuştur.
Aşağıdakilerden hangisi, Şark Meselesi kapsamında Osmanlı Devleti'nin siyasi varlığına yönelik dış tehditlerden biri değildir?
A) Rusya'nın sıcak denizlere inme politikası
B) İngiltere'nin sömürge yollarının güvenliğini sağlama çabaları
C) Fransa'nın Doğu Akdeniz'deki nüfuzunu artırma isteği
D) Avusturya'nın Balkanlar üzerindeki yayılmacı emelleri
E) Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa İsyanı
