Baruch Spinoza, felsefesinde Tanrı, doğa ve insan arasındaki ilişkiyi tek bir töz (substans) üzerinden açıklamaya çalışır. Ona göre, Tanrı her şeydir ve her şey Tanrı'dadır (panteizm). Akıl ve madde, Tanrı'nın iki farklı niteliği (sıfatı) olarak belirir. İnsan da bu evrensel tözün bir parçasıdır ve eylemleri zorunluluk yasalarına tabidir.
Spinoza'nın bu görüşleri, 15. yüzyıl-17. yüzyıl felsefesinin aşağıdaki hangi temel eğilimiyle ilişkilendirilebilir?
A) Bilimsel bilginin reddedilmesi
B) Düalist bir varlık anlayışının benimsenmesi
C) Rasyonalist bir yöntemle evrenin bütünsel açıklanması
D) Deney ve gözlemin tek bilgi kaynağı olarak görülmesi
E) Hristiyan teolojisinin felsefeye mutlak egemenliği
