"Hüseyin Rahmi Gürpınar, eserlerinde genellikle İstanbul'un kenar mahallelerini, batıl inançları ve dönemin sosyal çarpıklıklarını mizahi bir dille ele almıştır. Romanlarında halk dilini ustaca kullanarak, karakterlerini canlı ve gerçekçi bir şekilde yansıtmıştır. O, gözlem yeteneği güçlü bir yazar olarak, toplumsal yaşamın en ince ayrıntılarını bile eserlerine taşımayı başarmıştır."
Bu metnin konusu aşağıdakilerden hangisidir?
A) Türk romanının gelişim süreci
B) Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın edebi kişiliği ve eserlerinin özellikleri
C) İstanbul'un sosyal ve kültürel yapısı
D) Mizahın edebiyattaki yeri ve önemi
E) Gözlem yeteneğinin yazarlık üzerindeki etkisi