Rogers'ın insancıl yaklaşımında, bireyin doğuştan getirdiği ve potansiyelini gerçekleştirme yönündeki eğilimi nedir?
A) Kendini gerçekleştirme eğilimi
B) Savunma mekanizmaları
C) Koşullu değer algısı
D) Benlik uyumsuzluğu
Sevgili öğrenciler, bu soru Carl Rogers'ın insancıl yaklaşımının temel taşlarından birini anlamamızı istiyor. Rogers, insan doğasına son derece olumlu bakan bir psikologdu. Hadi bu soruyu adım adım inceleyelim:
- Carl Rogers'ın İnsancıl Yaklaşımı: Rogers, her insanın doğuştan iyiye ve gelişmeye yönelik bir potansiyele sahip olduğuna inanır. Ona göre, uygun koşullar sağlandığında (koşulsuz olumlu kabul, empati ve saydamlık gibi), bireyler bu potansiyeli gerçekleştirmeye yönelirler.
- Soru Ne İstiyor?: Soru, bireyin doğuştan getirdiği ve potansiyelini gerçekleştirme yönündeki bu eğilimi tanımlayan kavramı soruyor. Bu, Rogers'ın teorisinin merkezinde yer alan bir kavramdır.
- Seçenekleri İnceleyelim:
- A) Kendini gerçekleştirme eğilimi: Rogers'a göre bu, her insanda var olan, doğuştan gelen, kendini en iyi şekilde ifade etme, potansiyelini tam olarak kullanma ve kişisel gelişimini sürdürme arzusudur. Bu eğilim, bireyin büyüme, olgunlaşma ve tam işlevsel bir insan olma yönündeki içsel itici gücüdür. Bu tanım, sorunun istediğiyle birebir örtüşüyor.
- B) Savunma mekanizmaları: Bunlar, bireyin benliği tehdit altında hissettiğinde kaygıyı azaltmak için kullandığı bilinçdışı stratejilerdir (örneğin bastırma, yansıtma). Bu kavram daha çok psikanalitik yaklaşımla ilişkilidir ve Rogers'ın bahsettiği doğuştan gelen potansiyeli gerçekleştirme eğilimi değildir.
- C) Koşullu değer algısı: Bu, bireyin başkalarından sevgi ve kabul görmek için belirli koşulları yerine getirmesi gerektiği inancıdır. Bu durum, bireyin gerçek benliğini ifade etmesini engelleyebilir ve kendini gerçekleştirme eğilimini ketleyebilir. Yani bu, eğilimin kendisi değil, onu engelleyen bir durumdur.
- D) Benlik uyumsuzluğu: Bu, bireyin benlik kavramı (kendini nasıl gördüğü) ile gerçek deneyimleri arasındaki tutarsızlıktır. Bu durum, psikolojik sıkıntıya yol açar ve kendini gerçekleştirmeyi zorlaştırır. Bu da eğilimin kendisi değil, onun önündeki bir engel veya bir durumdur.
- Sonuç: Rogers'ın insancıl yaklaşımında, bireyin doğuştan getirdiği ve potansiyelini gerçekleştirme yönündeki o güçlü içsel itici güç, "kendini gerçekleştirme eğilimi" olarak adlandırılır. Bu eğilim, Rogers'ın tüm teorisinin temelini oluşturur ve bireyin sürekli olarak daha iyiye doğru ilerleme arzusunu temsil eder.
Cevap A seçeneğidir.
