Aşağıdakilerden hangisi, Cumhuriyet Dönemi Türk hikayeciliğinin 1923-1940 yılları arasındaki genel üslup özelliklerinden biri değildir?
A) Toplumcu gerçekçi anlayışın belirginleşmesi
B) Bireysel duyarlılıkların ve psikolojik tahlillerin ön planda olması
C) Milli Edebiyat akımının devamı niteliğinde sade bir dil kullanılması
D) Anadolu'ya yöneliş ve yerel unsurların işlenmesi
E) Gözlem ve gerçekçiliğe önem verilmesi
