Cumhuriyet Dönemi Türk romanının 1950-1980 yılları arasında, modernleşme, kentleşme ve toplumsal değişimlerin yanı sıra bireyin yalnızlığı, yabancılaşması ve varoluşsal sorunları da sıkça işlenmiştir. Bu dönemde romanlarda zaman ve mekân kullanımı, genellikle karakterlerin iç dünyalarıyla bağlantılı, sembolik ve çok boyutlu bir nitelik kazanmıştır.
Bu dönem romanlarında zaman ve mekânın kullanımına dair aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
A) Mekânlar, karakterlerin ruh hâllerini yansıtan bir ayna görevi görebilir.
B) Zaman, kronolojik akışın dışına çıkarak geriye dönüşler ve ileriye sıçramalarla kullanılabilir.
C) Mekân, sadece olayların geçtiği bir sahne olmaktan öte, sembolik anlamlar yüklenir.
D) Zaman ve mekân, toplumsal sorunların ve sınıfsal çatışmaların somut göstergesi olarak ele alınır.
E) Bireyin bilinçaltı süreçlerini yansıtmak amacıyla zamanın göreceliği vurgulanır.
