David Hume, nedensellik ilkesini eleştirirken, $A$ olayından sonra her zaman $B$ olayının gelmesinin, $A$ ile $B$ arasında zorunlu bir bağlantı olduğunu kanıtlamadığını ileri sürer. Ona göre, biz sadece olayların art arda geldiğini gözlemleriz; aralarındaki "zorunlu bağlantıyı" deneyimleyemeyiz. Bu zorunlu bağlantı inancı, alışkanlıklarımızdan ve psikolojik beklentilerimizden kaynaklanır.
Hume'un bu argümanı felsefi açıdan değerlendirildiğinde, aşağıdaki sonuçlardan hangisine ulaşılabilir?
A) Bilimsel yasaların mutlak ve evrensel geçerliliği vardır.
B) Deney ve gözlem, bilginin tek güvenilir kaynağıdır.
C) Akıl, deneyden bağımsız olarak nedensel ilişkileri kavrayabilir.
D) Nedensellik ilkesi, mantıksal bir zorunluluktan çok, psikolojik bir inançtır.
E) Doğa yasaları, insan zihninden bağımsız olarak var olan nesnel gerçekliklerdir.
