Merhaba sevgili öğrencilerim!
"Kaldırımlar" şiirinde hangi edebi sanatın kullanıldığını bulmaya çalışalım. Edebi sanatlar, bir metne anlam derinliği ve güzellik katan önemli araçlardır. Şimdi şıkları tek tek inceleyelim:
- A) Teşbih (benzetme): Teşbih, iki farklı şeyi ortak bir özellik üzerinden benzetmektir. Örneğin, "Aslan gibi güçlü" ifadesinde aslanın gücüyle bir kişi benzetiliyor. "Kaldırımlar" şiirinde doğrudan bir benzetme ifadesi bulunmamaktadır.
- B) Mecaz (değişmece): Mecaz, bir sözcüğün gerçek anlamı dışında kullanılmasıdır. Örneğin, "Ateş gibi gözleri vardı" ifadesinde gözlerin gerçekten ateş olmadığı, sadece çok parlak veya etkileyici olduğu anlatılmak isteniyor. Şiirde mecaz anlamlar bulunsa da, baskın olan edebi sanat bu değildir.
- C) Tezat (karşıtlık): Tezat, anlamca birbirine zıt olan kavram veya durumların bir arada kullanılmasıdır. Örneğin, "Gülmekten ağlamak" ifadesi bir tezattır. "Kaldırımlar" şiirinde gece ve gündüz, yalnızlık ve kalabalık gibi karşıt durumlar sıkça işlenir. Bu nedenle tezat sanatı şiirin temelini oluşturur.
- D) İstiare (eğretileme): İstiare, bir kavramın başka bir kavram yerine kullanılmasıdır, ancak teşbihten farklı olarak benzetme ilgisi gizlidir. Örneğin, "Hayat bir sınavdır" ifadesinde hayat doğrudan sınava benzetilmiyor, sadece sınavın zorlukları ve belirsizlikleri üzerinden bir ilişki kuruluyor. Şiirde istiare örnekleri de bulunabilir, ancak tezat kadar belirgin değildir.
Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, "Kaldırımlar" şiirinde en belirgin şekilde kullanılan edebi sanatın tezat (karşıtlık) olduğunu görüyoruz. Şair, şiirde zıt kavramları kullanarak anlamı derinleştirmiş ve okuyucunun duygusal dünyasına hitap etmiştir.
Cevap C seçeneğidir.
