Atatürk Dönemi Türk dış politikasının temel ilkesi "Yurtta Sulh, Cihanda Sulh" olarak özetlenebilir. Bu ilke, Türkiye Cumhuriyeti'nin hem kendi sınırları içinde hem de uluslararası alanda barışı esas aldığını gösterir.
Aşağıdakilerden hangisi, bu ilkenin doğrudan bir sonucu değildir?
A) Başka devletlerin iç işlerine karışmaktan kaçınılması
B) Uluslararası antlaşmalara ve hukuka riayet edilmesi
C) Komşu ülkelerle iyi ilişkiler kurulmasına özen gösterilmesi
D) Yayılmacı ve fetihçi bir politika izlenmesi