Kasabanın meydanında toplanan kalabalık, muhtarın sözlerini dinlerken her zamanki gibi sessizdi. Yüzlerinde, yılların yorgunluğu ve toprağın bereketsizliğiyle yoğrulmuş bir ifade vardı. Muhtar, devletin yeni kararlarını açıklamaya başladığında, bazı gözlerde umut kırıntıları belirir gibi olduysa da, çoğu kişi için bu, havanda su dövmekten farksızdı. Her gelen vaat, her yeni düzenleme, onların hayatında değişen hiçbir şeyin olmadığını bir kez daha kanıtlıyordu.
