O gün, bahçedeki yaşlı erik ağacının altında oturmuş, çocukluğumdan kalma bir anıyı düşünüyordum. Rüzgar, yaprakları hışırtıyla okşarken, annemin sesi kulaklarımda yankılanıyordu. "Hayat, bir nehir gibidir oğlum," derdi, "durmaz akar, sen de onunla birlikte akıp gidersin." O an, zamanın durduğunu hissettim; geçmiş, şimdi ve gelecek, tek bir noktada birleşmiş gibiydi.
